วันพฤหัสบดีที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2558

เมื่อคุณแม่กลายเป็น คุณยายหัวฟูขี้หลับ 555

วันนี้ใช้มุกเงียบปรามเด็กทะเลาะกัน ประจำไม่ยอมเข้านอน กว่าจะแปรงฟันบอกหลายที จะ3 ทุ่มแล้ว 
ลิซซี่ยังขอเล่น ipad สรุป เล่นap ที่ต้องมใส่รูปหน้าทุกคน ในครอบครัว แพททริคไม่ยอมให้เอา
รูปแพทริคใส่เข้าไป ลิซซี่ไม่ยอม ทาเลาะกัน ทุกคนร้องไห้...
วันนี้แม่เงียบหลับตา 3 นาที เพราะเหนื่อยที่จะบ่น ทุกคนเริ่มหยุด เพราะแม่ไม่ค่อยเป็นแบบนี้...

ก่อนแปรงฟัน 
หม่าม้า : แม่ไม่อยากจะเป็นยายแก่ผมฟูขี้บ่น ต่อไปนี้แม่จะเงียบ
ทุกคน : แปรงฟันแต่โดยดี...
ตอนที่ทั้งสองคนร้องไห้เพราะทะเลาะกัน : แพททริค ร้องไห้หน้าเบะแล้วบอกว่า พรางร้องไห้
 หม่าม้า ฮือฮือ หม่าม้าค้าบ : ร้องต่อ หม่าม้าเป็นยายแก่ขี้บ่น (ขณะเราเงียบและแกล้งหลับตา) หม่าม้าค้าบบ หม่าหม้าอยากเป็นยายแก่หัวฟูขี้หลับ อีกด้วยเหรอ

(ขำมากแต่หัวเราะไม่ออก) ทุกอย่างเชื่อมโยงกันไปหมด... ลิซซี่ร้องไห้ต่อบอก ขอโทษหม่าม้า...
สรุป คืนดีจบด้วยดีด้วยวิธีการไม่บ่น เงียบหลับตา 3 นาที
(นอกจากเป็นยายแก่ขี้บ่นแล้ว คืนนี้เป็นยายแก่หัวฟูขี้หลับอีกด้วย....)












555

วันพฤหัสบดีที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

7 May 2015

เมื่อคืนอ่านหนังสือก่อนนอนให้ Lizie, Patrick ฟัง ทั้งสองคนชอบหนังสือเล่มนี้มากเรื่อง 7 Habits Happy Kids ส่วน Patrick ให้อ่านเรื่องความรู้ทางวิทยาศาสตร์ 3 เรื่อง จากนั้นทุกคนช่วยกันอ่านหนังสือนิทาน

มดแดง ตุ้งแฉ่ง ตุ้งเฉ่งแล้วทุกคนก็หัวเราะสนุกมาก มันช่างเป็นเวลาที่ความสุขก่อนนอน..

แล้วก็มาถึง session คุยกันก่อนนอน ลิซซี่บอกว่าแพททริคนอนกลางวัน แพททริคบอกไม่ได้นอน ทั้งสองเริ่มทะเลาะกัน grrrrr

แล้วหม่าม้าก็บอกว่า สองคนพูกไม่เหมือนกัน ต้องมีคนพูดโกหก การพูดโกหกทำให้ต่อไปข้างหน้าไม่มีใครเชื่อในสิ่งที่เราพูด และที่สำคัญเราไม่เคารพตนเอง แพททริคถาม "ไม่เคารพตนเอง แปลว่าอะไร"
อธิบายยาากกกแฮะสำหรับเด็กอายุ 5 ขวบครึ่ง  เราลองอธิบายแบบนี้ ทั้งทั้งที่หนูรู็อยู่แก่ใจว่ามันไม่จริง แต่หนูก็พูดมันออกไป คนที่รู้ดีที่สุดคือตัวหนูเอง  หม่าม้าไม่รู้ว่าใครโกหกคืนนี้ มันไม่สำคัญสำหรับเรื่องแพททริค จะนอนหลับกลางวีนหรือไม่ แต่สิ่งที่สำคัญคืนนี้คือเราเคารพตนเองหรือเปล่า..

แล้วทุกคนก็หลับ แพททริคละเมอนิดหน่อย

ตอนเช้าลิซซี่มารับผิดว่าลิซซี่แกล้งพูด (เป็นนัยว่าลิซซี่โกหกเอง) หม่าม้าบอกว่าขอโทษน้องซะ
พอแพททริคได้ยินยินคำขอโทษเท่านั้น ยิ้มแก้มปริ หน้าบาน

ส่วนเก่งคิดว่าก่อนนอนเรามีเรื่องที่คุยกันเกือบทุกวันมันเป็นเวลาที่มีค่ามาก..

เราทำให้ทุกคนเป็นคนดีไม่ได้ และเราก็บังคับใครไม่ได้ แต่เราสามารถหล่อหลอมความดีแบบค่อยเป็นค่อยไปไปได้อีกหลายสิบปีกับลูกลูก...และแค่หวังว่าลูกรักทั้งสองจะเป็นคนดีของครอบครัว ของเพื่อนเพื่อน และของสังคม...   8 May 15